Trouwe fans,
ik zie voorlopig maar af van het onderwerp dat ik oorspronkelijk zou aansnijden op deze prachtige (ahum) zomeravond... haha.
Dus. Dan maar even over wat anders! Ten eerste zijn mijn ouders gezellig in Duitsland aan het wandelen... Dikke party's dus(nee hoor moeder!).
Voor de rest ben ik verslaafd... aan het soloalbum van Mick Jagger:P Het album is al 10 jaar oud, hehe, maar nog steeds een absolute aanrader! Voor de mensen die niet weten wie Mick Jagger is, dat is natuurlijk de zanger van The Stones!
Verder... heb ik vrij weinig te vertellen... dus tot de volgende keer maar weer:D
Gr, Gideon
P.S. IK BEN DAMN VROLIJK!!!!
vrijdag 24 augustus 2007
zondag 19 augustus 2007
Vakantionee
Mensen van het goede leven, hier spreekt jullie leider! Enkele uren terug van vakantie en gelijk aan het bloggen geslagen:D
Koekelare. Wat valt daar nou over te vertellen? Rustig, Belgisch, boerenland! Koekelare - Brugge - Oostende - Roeselare en Gent bezocht! Aangezien ik alles ben vergeten laat ik het hierbij.
Daarna... Draguignan! Net als vorig jaar gingen we naar Zuid-Frankrijk. Eerste 3 dagen in gezelschap van familie en vriend doorgebracht en daarna het rijk voor ons alleen gehad! Lekker gezwommen, gezont en natuurlijk.. eh.. gechilt!
Verder staat er nog op het programma 3 dagen te gaan kamperen, lekker in een tentje slapen. Uiteraard op een anonieme locatie, anders komen er te veel fans en worden er te veel foto's gemaakt! Als ik morgen tijd en (natuurlijk) zin heb komt er is eventjes een anders onderwerp aan de praat. Iets totaal anders:P Wat niemand zal interesseren maar mij wel. Tot morgen, dan.
Gr, Gideon
Koekelare. Wat valt daar nou over te vertellen? Rustig, Belgisch, boerenland! Koekelare - Brugge - Oostende - Roeselare en Gent bezocht! Aangezien ik alles ben vergeten laat ik het hierbij.
Daarna... Draguignan! Net als vorig jaar gingen we naar Zuid-Frankrijk. Eerste 3 dagen in gezelschap van familie en vriend doorgebracht en daarna het rijk voor ons alleen gehad! Lekker gezwommen, gezont en natuurlijk.. eh.. gechilt!
Verder staat er nog op het programma 3 dagen te gaan kamperen, lekker in een tentje slapen. Uiteraard op een anonieme locatie, anders komen er te veel fans en worden er te veel foto's gemaakt! Als ik morgen tijd en (natuurlijk) zin heb komt er is eventjes een anders onderwerp aan de praat. Iets totaal anders:P Wat niemand zal interesseren maar mij wel. Tot morgen, dan.
Gr, Gideon
zaterdag 21 juli 2007
Afwezig!
Yo partypeepz!
Ik ga morgen naar Lissabon! Ha! Lekker om 03:00 opstaan om om 07:00 in het vliegveld te zitten! Altijd lekker! Zucht...
Jaja, ik ga dus naar Portugal. 't Schijnt er leuk te zijn, al die Portugezen die trots zijn op hun land, hehe.
Aangezien ik wegga, kan ik dus even niet bloggen! De 26ste ben ik thuis, maar de dag erna ga'k alweer naar Koekelare, dus denk ik niet dat ik dan zin heb om is effe lekker te bloggen! Jammer voor mijn duizenden fans, maar die moeten dan maar even wachten...
Dus... tot later! Over 2 weken zal ik wel even verslag uitbrengen van Lissabon en Koekelare, eventueel met enkele foto's!!
Ciao!!!
Gr, Gideon
Ik ga morgen naar Lissabon! Ha! Lekker om 03:00 opstaan om om 07:00 in het vliegveld te zitten! Altijd lekker! Zucht...
Jaja, ik ga dus naar Portugal. 't Schijnt er leuk te zijn, al die Portugezen die trots zijn op hun land, hehe.
Aangezien ik wegga, kan ik dus even niet bloggen! De 26ste ben ik thuis, maar de dag erna ga'k alweer naar Koekelare, dus denk ik niet dat ik dan zin heb om is effe lekker te bloggen! Jammer voor mijn duizenden fans, maar die moeten dan maar even wachten...
Dus... tot later! Over 2 weken zal ik wel even verslag uitbrengen van Lissabon en Koekelare, eventueel met enkele foto's!!
Ciao!!!
Gr, Gideon
donderdag 19 juli 2007
North Sea Jazzz
Yo folks!
''It's been a long, long long time ago..'' toen ik mijn laatste blog schreef! Mijn excuses.
Hoe dan ook, afgelopen zaterdag werd ik gebeld. Jaja, ik heb vrienden! Ditmaal was het mijn tante! Ik zat te ontbijten toen ze belde, dus ik kon niet opnemen! Haha. However, ik liep naar boven... pakte mijn mobieltje... EN IK HAD EEN OPROEP GEMISTTT!!!!! Jaja. Dus ik gelijk naar mijn Voicemail bellen, is het me baby aunt! Ze zei, dat we 'morgen' naar Snoop (Doggy) Dogg (for shizzle ma nizzle in da fizzle bizzle tizzle!). *Blijheid*.
Volgende dag in de trein YEAH NAAR SNOOP DOGG!! En naar het North Sea Jazz festival, da's ook niet niks!!! Hehe, vette shit dus!
Als eerste zagen we..... Marcus Miller!!!
Marcus Miller swingt Amy eruit!
Nadat Amy Winehouse, helaas niet voor de eerste keer, haar optreden afzei, kreeg het Jazzpubliek een vervangend programma te zien. Het was aan Marcus Miller de eer, dit vervangende programma te zijn! Wat opvalt bij Marcus Miller, is dat de bas in het middelpunt van de band staat. Ik kan mij zo zelf geen andere band verzinnen waarin de bassist echt de baas is! Natuurlijk was de bassist niet het enige bandlid, er was ook een saxofoon, mondhormonica(nist?), trompetist, gitarist, toetsennist en natuurlijk een drummer! Eén voor één getalenteerd en van goede kwaliteit. Toch werd het pas écht goed, toen saxofoniste Candy Dulfer een paar nummertjes kwam meespelen. Ze werd het podium opgeroepen en kon zich meteen helemaal vinden tussen de bandleden. Zo sloten ze ook af met het nummer ''Rehab'' van Amy Winehouse. Hier werd perfect op geïmproviseerd en het nummer swingde de pan uit! Zo was Amy er toch nog een beetje, en dit werd ook gewaardeerd door het publiek. Samengevat was het een perfecte vervanging voor Amy Winehouse, die natuurlijk wel gemist werd.
Jaja, hierna gingen we naar...... Candy Dulfer!!
Candy Dulfer: Zanger of Saxofoniste?
Na opgewarmd te zijn door Marcus Miller kwam na een kwartier pauze Candy Dulfer het podium op. Gelijk swingend, dansend en natuurlijk saxofoon spelend bracht ze iedereen weer in de stemming. Net als bij Marcus Miller was iedereen in de band getalenteerd en goed op dreef. Dat viel wel te merken, want iedereen (behalve de drummer) had een eigen/apart nummer! Natuurlijk was Candy the star of the show. Telkens kwamen er andere artiesten helpen Candy een goed nummer weg te geven, en keer op keer lukte dit. Zo nu en dan was het een tikje eentonig of ietsjepietsje teveel van het goede, maar dit werd vergeven en vergeten. Het was ook wel grappig te zien, hoe Candy de hele tijd moest haasten van saxofoon naar microfoon. Maar áls ze dan weer lekker saxofoon speelde en d'r eigen ding deed, klonk het geweldig! Kortom: Candy leeft!
Na lekker even een half uur pauze genomen te hebben, gingen we naar de band Sly & the Family Stone. Yeah. Hellll Yeah. Yeah.
Sly tikje aan de oude kant?
20 Jaar geleden was het, dat Sly & the Family Stone voor het laatst samen optraden. 37 Jaar was het echter, dat zij voor het laatst in Nederland optraden. Het was dus wel spannend, of ze de funk&soul nog hadden waarmee ze waren doorgebroken. Het eerste kwartier was zonder frontman Sly, maar toch klonk het nog steeds lekker. Toen Sly opkwam schrok het publiek een beetje, omdat deze duidelijk ouder was geworden. De 63-jarige begon meteen te spelen en ook al klonk zijn stem een beetje verouderd, het was nog steeds levendig. Na nog een paar nummers gespeeld te hebben en duidelijk uitgeput te zijn, gingen ze het podium af. We zullen zien wat de band nog meer gaat ondernemen, als ze het nog allemaal volhouden... Vast wel.
En toen... was het tijd... voor... Snoop Dogggg!!!!! That's the snizzle ma nizzle.
Snoop Dogg goede afsluiter!
10 Minuten na de beloofde tijd kwam Snoop Dogg het podium opspringen. Gelijk werd een klein stukje van het nummer 'Vato' weggegeven en hierna kwamen alleen nog maar meer grote hits. Wat wel jammer aan het optreden was, was dat hij allerlei nummers deed die hij met andere artiesten heeft opgenomen, waardoor je soms meer een opgezette plaat hoorde dan echt Snoop Dogg zelf. Dit was vooral te merken bij het nummer 'I Wanna F*ck You'', waarin je Snoop een kleine stukje ziet rappen en Akon de rest hóórt doen. Ook al was dit jammer, toch gaf Snoop Doggy Dogg een geweldig optreden weg. Hij had het publiek zo goed als in zijn zak en er werd enthousiast meegedaan met alles wat de rapper maar wilde. Kortom, Snoop Dogg was een geweldige afsluiter voor dit prachtige festival en ook al was het geen jazz, het enthousiasme en de energie waarmee hij optrad was overal op het festival te herkennen. Volgend jaar weer!
Nou, ik vrees dat dit het weer was voor vandaag! Karen, HARTSTIKKE bedankt voor het kaartje, ik heb het heel erg naar mijn zin gehad en vanaf volgend jaar ga ik ook veel meer mijn best doen op school zodat ik het kaartje toch nog een beetje verdiend heb! PEACE!
Gr, Gideon
''It's been a long, long long time ago..'' toen ik mijn laatste blog schreef! Mijn excuses.
Hoe dan ook, afgelopen zaterdag werd ik gebeld. Jaja, ik heb vrienden! Ditmaal was het mijn tante! Ik zat te ontbijten toen ze belde, dus ik kon niet opnemen! Haha. However, ik liep naar boven... pakte mijn mobieltje... EN IK HAD EEN OPROEP GEMISTTT!!!!! Jaja. Dus ik gelijk naar mijn Voicemail bellen, is het me baby aunt! Ze zei, dat we 'morgen' naar Snoop (Doggy) Dogg (for shizzle ma nizzle in da fizzle bizzle tizzle!). *Blijheid*.
Volgende dag in de trein YEAH NAAR SNOOP DOGG!! En naar het North Sea Jazz festival, da's ook niet niks!!! Hehe, vette shit dus!
Als eerste zagen we..... Marcus Miller!!!
Marcus Miller swingt Amy eruit!
Nadat Amy Winehouse, helaas niet voor de eerste keer, haar optreden afzei, kreeg het Jazzpubliek een vervangend programma te zien. Het was aan Marcus Miller de eer, dit vervangende programma te zijn! Wat opvalt bij Marcus Miller, is dat de bas in het middelpunt van de band staat. Ik kan mij zo zelf geen andere band verzinnen waarin de bassist echt de baas is! Natuurlijk was de bassist niet het enige bandlid, er was ook een saxofoon, mondhormonica(nist?), trompetist, gitarist, toetsennist en natuurlijk een drummer! Eén voor één getalenteerd en van goede kwaliteit. Toch werd het pas écht goed, toen saxofoniste Candy Dulfer een paar nummertjes kwam meespelen. Ze werd het podium opgeroepen en kon zich meteen helemaal vinden tussen de bandleden. Zo sloten ze ook af met het nummer ''Rehab'' van Amy Winehouse. Hier werd perfect op geïmproviseerd en het nummer swingde de pan uit! Zo was Amy er toch nog een beetje, en dit werd ook gewaardeerd door het publiek. Samengevat was het een perfecte vervanging voor Amy Winehouse, die natuurlijk wel gemist werd.
Jaja, hierna gingen we naar...... Candy Dulfer!!
Candy Dulfer: Zanger of Saxofoniste?
Na opgewarmd te zijn door Marcus Miller kwam na een kwartier pauze Candy Dulfer het podium op. Gelijk swingend, dansend en natuurlijk saxofoon spelend bracht ze iedereen weer in de stemming. Net als bij Marcus Miller was iedereen in de band getalenteerd en goed op dreef. Dat viel wel te merken, want iedereen (behalve de drummer) had een eigen/apart nummer! Natuurlijk was Candy the star of the show. Telkens kwamen er andere artiesten helpen Candy een goed nummer weg te geven, en keer op keer lukte dit. Zo nu en dan was het een tikje eentonig of ietsjepietsje teveel van het goede, maar dit werd vergeven en vergeten. Het was ook wel grappig te zien, hoe Candy de hele tijd moest haasten van saxofoon naar microfoon. Maar áls ze dan weer lekker saxofoon speelde en d'r eigen ding deed, klonk het geweldig! Kortom: Candy leeft!
Na lekker even een half uur pauze genomen te hebben, gingen we naar de band Sly & the Family Stone. Yeah. Hellll Yeah. Yeah.
Sly tikje aan de oude kant?
20 Jaar geleden was het, dat Sly & the Family Stone voor het laatst samen optraden. 37 Jaar was het echter, dat zij voor het laatst in Nederland optraden. Het was dus wel spannend, of ze de funk&soul nog hadden waarmee ze waren doorgebroken. Het eerste kwartier was zonder frontman Sly, maar toch klonk het nog steeds lekker. Toen Sly opkwam schrok het publiek een beetje, omdat deze duidelijk ouder was geworden. De 63-jarige begon meteen te spelen en ook al klonk zijn stem een beetje verouderd, het was nog steeds levendig. Na nog een paar nummers gespeeld te hebben en duidelijk uitgeput te zijn, gingen ze het podium af. We zullen zien wat de band nog meer gaat ondernemen, als ze het nog allemaal volhouden... Vast wel.
En toen... was het tijd... voor... Snoop Dogggg!!!!! That's the snizzle ma nizzle.
Snoop Dogg goede afsluiter!
10 Minuten na de beloofde tijd kwam Snoop Dogg het podium opspringen. Gelijk werd een klein stukje van het nummer 'Vato' weggegeven en hierna kwamen alleen nog maar meer grote hits. Wat wel jammer aan het optreden was, was dat hij allerlei nummers deed die hij met andere artiesten heeft opgenomen, waardoor je soms meer een opgezette plaat hoorde dan echt Snoop Dogg zelf. Dit was vooral te merken bij het nummer 'I Wanna F*ck You'', waarin je Snoop een kleine stukje ziet rappen en Akon de rest hóórt doen. Ook al was dit jammer, toch gaf Snoop Doggy Dogg een geweldig optreden weg. Hij had het publiek zo goed als in zijn zak en er werd enthousiast meegedaan met alles wat de rapper maar wilde. Kortom, Snoop Dogg was een geweldige afsluiter voor dit prachtige festival en ook al was het geen jazz, het enthousiasme en de energie waarmee hij optrad was overal op het festival te herkennen. Volgend jaar weer!
Nou, ik vrees dat dit het weer was voor vandaag! Karen, HARTSTIKKE bedankt voor het kaartje, ik heb het heel erg naar mijn zin gehad en vanaf volgend jaar ga ik ook veel meer mijn best doen op school zodat ik het kaartje toch nog een beetje verdiend heb! PEACE!
Gr, Gideon
zondag 8 juli 2007
Afgelopen week, want hij is al geweest
Nou, trouwe lezers, da's een tijdje geleden zeg, dat ik hier wat geschreven heb! De laatste keer was maar liefst op 29 juni 2007! Dus het werd weer eens hoog tijd! WAAROM ik zolang niet geblogd heb? Dat ga ik je NU vertellen!
Maandag 2 juli. Bob was jarig! Hoera hoera hoera hoera hoera! Maar nee, ik had toen een wiskunde proefwerk dus kon niet komen! Dat, samen met het scheikundeproefwerk, was ook de reden dat ik in dat weekend hier niks heb kunnen publiceren!
Woensdag 4 juli. Waterdag! Nou ja, een droge waterdag... We zaten in de bus en kregen te horen dat het niet doorging! We moesten gaan... survivelen... hartstikke leuk, dus... Niet meegedaan:D Lijk wel gek!
Donderdag 5 juli. Schoolfeest! En cijfers ophalen... die nogal tegenvielen! Godverdomme, zo hard geleerd en dan van die kutcijfers! Ben niet over, dus dat wordt afwachten wat het volgend jaar gaat worden,...
Maar het schoolfeest was die dag dus ook:D En dat betekende...FEESTEN! Vet feest, daarna nog gepit bij Jordi!
Allemaal heel leuk en wel, eindelijk was het.... 7 juli:D Vlietpop! Jaja, we gingen om 13:00 van het plein weg naar Vlietpop! Eerste bandjes waren saai, maar toen kwam de Tribute band van Bob Marley:D Dat was vet! Daarna Henk Westbroek, dat was een beetje raar:P DAARNA gechild met mensen en toen pitten:D
Mijn oma komt zo, dus ik ga niet meer bloggen!
Spreek jullie!
Gr, Gideon
Maandag 2 juli. Bob was jarig! Hoera hoera hoera hoera hoera! Maar nee, ik had toen een wiskunde proefwerk dus kon niet komen! Dat, samen met het scheikundeproefwerk, was ook de reden dat ik in dat weekend hier niks heb kunnen publiceren!
Woensdag 4 juli. Waterdag! Nou ja, een droge waterdag... We zaten in de bus en kregen te horen dat het niet doorging! We moesten gaan... survivelen... hartstikke leuk, dus... Niet meegedaan:D Lijk wel gek!
Donderdag 5 juli. Schoolfeest! En cijfers ophalen... die nogal tegenvielen! Godverdomme, zo hard geleerd en dan van die kutcijfers! Ben niet over, dus dat wordt afwachten wat het volgend jaar gaat worden,...
Maar het schoolfeest was die dag dus ook:D En dat betekende...FEESTEN! Vet feest, daarna nog gepit bij Jordi!
Allemaal heel leuk en wel, eindelijk was het.... 7 juli:D Vlietpop! Jaja, we gingen om 13:00 van het plein weg naar Vlietpop! Eerste bandjes waren saai, maar toen kwam de Tribute band van Bob Marley:D Dat was vet! Daarna Henk Westbroek, dat was een beetje raar:P DAARNA gechild met mensen en toen pitten:D
Mijn oma komt zo, dus ik ga niet meer bloggen!
Spreek jullie!
Gr, Gideon
vrijdag 29 juni 2007
LyricDrop
Kijk, vandaag gaan we het weer eens uitgebreid over muziek hebben. Nou ja, ik verzin wat tekst en doe alsof iemand wat zegt waar ik dan weer op kan reageren. Ik ben geen psychopaat, alleen, boeiend.
Waar luister ik naar als ik muziek luister? Ik denk toch dat je het eerst luistert naar datgene dat je hoort. Dit klinkt stom/logisch, maar ik ben ervan overtuigd dat als een nummer met zang begint, of met een dikke gitaarsolo, je haast het hele nummer die zang of de gitaar blijft volgen. Maar ik niet! Ik luister áltijd naar de teksten, tenzij het natuurlijk alleen even een instrumentaal stukje is, maar daar hou ik niet zo vreselijk van. Tenzij John Frusciante het speelt natuurlijk.
Aangezien ik vaak naar teksten luister, zal ik hier een paar van mijn 'favoriete' teksten neerzetten.
De 'coole' tekst die mij het eerst opviel, was een tekst van Eminem. Jaja, mijn eerste idool. De tekst komt van het album The Eminem Show. Nou ja, ik luisterde de albums er voor natuurlijk ook al naar de tekst, maar hiervan was ik diep onder de indruk!
But how dare you try to take what you didn`t help me to get,
you selfish bitch,
I hope you fuckin` burn in hell for this shit.
Ja, hier beleef ik wat aan. Hij heeft natuurlijk duizenden geweldige lyrics, maar deze sprong er bij mij (op het moment dat ik hem hoorde en honderden keren terugspoelde om het weer te horen) toch wel bovenuit!
Jaaa ergens vorig jaar of misschien zelfs het jaar daarvoor ontdekte ik Marilyn Manson. Daar zit nog wel even een leuk verhaal achter dat ik wel met jullie wil delen. Mijn broer Frank vond dat ik teveel hiphop en (gangster)rap luisterde, en in ruil voor een week op zijn Ps2 te mogen, moest ik toen elke avond 1 van zijn cd's luisteren. Dit waren er 40, dus het was een beetje raar dat ik het deed, maarja, de Ps2 was toen heilig. Dus, zo ontdekte ik MM. Hieronder een mooi tekstje:
I don't care if your world is ending today
because I wasn't invited to it anyway
you said I tasted infamous
so I drew you a heart
but now I'm not an artist
I'm fuckin work a of art
Jaja, als je boos bent of even wat agressie kwijt moet, een absolute aanrader! Nou, ik kan nog wel 3 uur doorgaan met goede lyrics op te noemen, maar dit interesseert jullie denk ik niet zo heel veel. Nog eentje om het mooi af te sluiten. Ditmaal ene tekst van RHCP.
Sometimes I feel
Like I don`t have a partner
Sometimes I feel
Like my only friend
Is the city I live in
The city of angels
Lonely as I am
Together we cry
Nou, aangezien ik nogal weinig inspiratie heb, hou ik het hier maar bij, voor ik nog meer onzin uitkraam. Volgende keer beter onderwerpen, een betere verhaallijn en meer tekst!!
Gr, Gideon
Waar luister ik naar als ik muziek luister? Ik denk toch dat je het eerst luistert naar datgene dat je hoort. Dit klinkt stom/logisch, maar ik ben ervan overtuigd dat als een nummer met zang begint, of met een dikke gitaarsolo, je haast het hele nummer die zang of de gitaar blijft volgen. Maar ik niet! Ik luister áltijd naar de teksten, tenzij het natuurlijk alleen even een instrumentaal stukje is, maar daar hou ik niet zo vreselijk van. Tenzij John Frusciante het speelt natuurlijk.
Aangezien ik vaak naar teksten luister, zal ik hier een paar van mijn 'favoriete' teksten neerzetten.
De 'coole' tekst die mij het eerst opviel, was een tekst van Eminem. Jaja, mijn eerste idool. De tekst komt van het album The Eminem Show. Nou ja, ik luisterde de albums er voor natuurlijk ook al naar de tekst, maar hiervan was ik diep onder de indruk!
But how dare you try to take what you didn`t help me to get,
you selfish bitch,
I hope you fuckin` burn in hell for this shit.
Ja, hier beleef ik wat aan. Hij heeft natuurlijk duizenden geweldige lyrics, maar deze sprong er bij mij (op het moment dat ik hem hoorde en honderden keren terugspoelde om het weer te horen) toch wel bovenuit!
Jaaa ergens vorig jaar of misschien zelfs het jaar daarvoor ontdekte ik Marilyn Manson. Daar zit nog wel even een leuk verhaal achter dat ik wel met jullie wil delen. Mijn broer Frank vond dat ik teveel hiphop en (gangster)rap luisterde, en in ruil voor een week op zijn Ps2 te mogen, moest ik toen elke avond 1 van zijn cd's luisteren. Dit waren er 40, dus het was een beetje raar dat ik het deed, maarja, de Ps2 was toen heilig. Dus, zo ontdekte ik MM. Hieronder een mooi tekstje:
I don't care if your world is ending today
because I wasn't invited to it anyway
you said I tasted infamous
so I drew you a heart
but now I'm not an artist
I'm fuckin work a of art
Jaja, als je boos bent of even wat agressie kwijt moet, een absolute aanrader! Nou, ik kan nog wel 3 uur doorgaan met goede lyrics op te noemen, maar dit interesseert jullie denk ik niet zo heel veel. Nog eentje om het mooi af te sluiten. Ditmaal ene tekst van RHCP.
Sometimes I feel
Like I don`t have a partner
Sometimes I feel
Like my only friend
Is the city I live in
The city of angels
Lonely as I am
Together we cry
Nou, aangezien ik nogal weinig inspiratie heb, hou ik het hier maar bij, voor ik nog meer onzin uitkraam. Volgende keer beter onderwerpen, een betere verhaallijn en meer tekst!!
Gr, Gideon
dinsdag 26 juni 2007
RHCP!
Na een korte onderbreking van 4 dagen ga ik er weer tegenaan! Allereerst wil ik jullie er op wijzen dat vandaag Ollie jarig is. 3 jaar is de trouwe rakker geworden, nou, mooie leeftijd toch?
Dan nu: het concert van The Red Hot Chili Peppers. We beginnen aan het begin van alles. Een paar maanden geleden hoorde we hier in Nederland dat de Peppers eraan kwamen! Nou, snel een kaartje gekocht, allemaal heel leuk. 22 juni was de dag waarop mijn moeder met ideeen kwam hoe wij (Jesper, Cora, Daan en ik) het beste er heen konden gaan, hoelaat, etc. Aangezien Jesper en ik lekker vroeg wilde gaan voor een goede plek, ontstonden hier meningsverschillen over. 2 dagen later kwam ik thuis na een avondje chillen, zegt me ma: ''Heb je het al gehoord?''. Ik dacht oo kut er is toch niet WEER iemand dood?!?!?! Dus ik sta daar, doodsbang en gespannen te wachten tot het (grote) nieuws komt. Cora's lippen begonnen te bewegen en er kwamen woorden uit! Goh! Ze zei: ''ik heb mijn kaartje aan Gerlov gegeven, omdat ik het daar niet zo lang volhou''. Ik was half opgelucht, maar aan de andere kant voelt het niet prettig, om je moeder teleurgesteld te zien. Want ja, wat wil je als je al om 11:30 de trein wilt nemen als je ma pas om half 3 er heen wil? Het heeft dus 2 kanten, aan de ene kant ben je blij, omdat je eerder kan en dus een beter plek hebt en het dus een leuker concert is, maar aan de andere kant voel je je een beetje schuldig. Maarja, gul als mijn moeder is, zet ze er zich over heen!
Zoals gezegd, vertrokken Jesper, Daan en ik om 11:30 met de trein. Even overstappen in Utrecht en daar waren we: Nijmegen. Hier was ik nog nooit geweest, dus dat was wel even leuk. Mijn indruk van deze stad? Beetje saai en kakkerig(aan de stem van de buschauffeur te horen). ''BUSCHAUFFEUR??'', denk jij nu vast, omdat we daar nog niet waren! Misschien kan je het al raden, er reden pendelBUSSEN van het station naar het Goffertpark. 5 minuten rijden later stonden we in de rij. Het was inmiddels 14:15, en de deuren gingen om 14:30 open. Nadat ons pak Ice Tea afgepakt werd (waardoor wij geen drinken meer hadden) en onze twee pakken Sultana's over het hoofd werden gezien stonden wij in het voorste vak! Vanaf hier vertel ik hieronder verder, anders wordt het een beetje onoverzichtelijk...
14:35. Zes en een half uur stond ons nog te wachten vóórdat de Peppers kwamen. Dus we gingen er maar bij zitten, beetje gepraat en vooral GEWACHT. Ik heb ooit van iemand (weet niet precies wie?) gehoord dat je 40% van je leven wacht. Alleen maar wachten, nou, nu wachtte we dus ook! Hoe dan ook, om 17:15 kwam het voorprogramma: Mickay Avalon. ( http://photos.imageevent.com/notorious/partytime/websize/mickey.jpg )
Hij kwam al met zijn middelvinger het podium op, dus het beloofde al niet veel goeds...
5 minuten later werd er al brood naar hem gegooid (en dat was maar goed ook!) en kwam hij met teksten als: ''50,000 people can't even hit my face?!?!'' en ook zoals: ''You guys play football, that's the reason why ya can't hit my face''. Dit leidde tot het feit dat hij echt letterlijk weg moest duiken voor het brood en de appels, en uiteindelijk het podium werd afgeboed! Hij ging het podium af na een hap van een naar hem gegooide appel te nemen en die toen in het publiek te gooien! Een geweldige aftocht, dus...
Later kwam ook Pretty Dirty Things, dit was al beter, maar lang niet zo goed als de Red Hot Chili Peppers natuurlijk! Hierna was het inmiddels al 20:00, dus nog maar drie kwartier te gaan tot RHCP! Spannend!!...
Eindelijk, het moment was aangebroken! Gitarist John Frusciante, basgitarist Michael Balzary (Flea) en drummer Chad Smith kwamen het podium op. Met een lekker Intro Jam opende zij het concert! Daarna kwam zanger Anthony Kiedis op met zijn mooie witte poncho en ze begonnen gelijk met '"Can't Stop!''. Een geweldig openingsnummer, dus. Bij een paar nummers (zoals Give It Away) werd er lekker gesprongen en lol gemaakt! Zeker 15 geweldige nummers en bijna twee uur later kwam de eind Jam alweer... Jammer dat het niet nog even n dagje doorging, ''but that's the way things goes''. Jaa, en na dit concert waren we natuurlijk gelijk thuis! Slechts het tegendeel was jammer genoeg waar...
Bussen waren geregeld voor de reis naar het station, maar het valt niet mee 50,000 mensen even snel te vervoeren. Dus, een uur later konden wij EINDELIJK in een bus stappen. Eenmaal op het station moesten we nog 45 minuten wachten, omdat we de voorlaatste trein gemist hadden. Eindelijk lekker in de trein, om 0:58. En toen waren we NOG niet in een wip thuis, want deze trein beloofde via Utrecht, Goude en Zoetermeer te rijden, maar weer, slechts het tegendeel was waar... Toen we hoorden dat we via Haarlem gingen, keken we naar buiten en zagen we...: Amsterdam ArenA. Dus wij dachten natuurlijk hooooly shit, dit gaat verkeerd! Blijkbaar was het stiekem zo gepland, want de treingozer riep om dat het eindstation Den Haag CS was. Een beetje opgelucht, maar geïrriteerd bleven we in de trein. Na 2 uur later in Haarlem aangekomen te zijn, moesten we naar het achterste deel van de trein, omdat het voorste ergens anders heen ging? We begrepen er niks van, maar deden wat ons gezegd werd. In het achterste deel hebben we alsnog 40 minuten gezeten voordat we EINDELIJK op Den Haag CS waren... Maar toen, toen waren we NOG NIET THUIS!!
Het was inmiddels 04:15 toen we eindelijk naar huis konden fietsen... Gelukkig geen fietsen gejat of politie tegengekomen (lichtloos, uiteraard), en toen kwamen we eindelijk thuis. 04:45 lag ik lekker in mijn bed en met de wekker op 07:30 staand sliep ik eindelijk...
Kortom, het was een GEWELDIGE dag, en los van het feit dat ik maar drie uur kon slapen in verband met veldwerk, was het alsnog een geslaagde dag! En dat op z'n minst... Enne, omdat ik nu moet leren voor Duits komt er (helaas) géén verslag van het veldwerk, maar dat was toch niet zo boeiend...
RHCP 4 life!
Gr, Gideon
P.S. vandaag in de krant las ik een recensie over de Peppers. Ze werden hier enorm afgekraakt en afgezeikt, dus heb ik besloten (zodra ik ergens tijd vind, ivm de pwweek) een ingezonden brief naar de krant te schrijven! Wens me maar succes, HA! Morgen weer een nieuwe dag, een nieuw blogspot!
Dan nu: het concert van The Red Hot Chili Peppers. We beginnen aan het begin van alles. Een paar maanden geleden hoorde we hier in Nederland dat de Peppers eraan kwamen! Nou, snel een kaartje gekocht, allemaal heel leuk. 22 juni was de dag waarop mijn moeder met ideeen kwam hoe wij (Jesper, Cora, Daan en ik) het beste er heen konden gaan, hoelaat, etc. Aangezien Jesper en ik lekker vroeg wilde gaan voor een goede plek, ontstonden hier meningsverschillen over. 2 dagen later kwam ik thuis na een avondje chillen, zegt me ma: ''Heb je het al gehoord?''. Ik dacht oo kut er is toch niet WEER iemand dood?!?!?! Dus ik sta daar, doodsbang en gespannen te wachten tot het (grote) nieuws komt. Cora's lippen begonnen te bewegen en er kwamen woorden uit! Goh! Ze zei: ''ik heb mijn kaartje aan Gerlov gegeven, omdat ik het daar niet zo lang volhou''. Ik was half opgelucht, maar aan de andere kant voelt het niet prettig, om je moeder teleurgesteld te zien. Want ja, wat wil je als je al om 11:30 de trein wilt nemen als je ma pas om half 3 er heen wil? Het heeft dus 2 kanten, aan de ene kant ben je blij, omdat je eerder kan en dus een beter plek hebt en het dus een leuker concert is, maar aan de andere kant voel je je een beetje schuldig. Maarja, gul als mijn moeder is, zet ze er zich over heen!
Zoals gezegd, vertrokken Jesper, Daan en ik om 11:30 met de trein. Even overstappen in Utrecht en daar waren we: Nijmegen. Hier was ik nog nooit geweest, dus dat was wel even leuk. Mijn indruk van deze stad? Beetje saai en kakkerig(aan de stem van de buschauffeur te horen). ''BUSCHAUFFEUR??'', denk jij nu vast, omdat we daar nog niet waren! Misschien kan je het al raden, er reden pendelBUSSEN van het station naar het Goffertpark. 5 minuten rijden later stonden we in de rij. Het was inmiddels 14:15, en de deuren gingen om 14:30 open. Nadat ons pak Ice Tea afgepakt werd (waardoor wij geen drinken meer hadden) en onze twee pakken Sultana's over het hoofd werden gezien stonden wij in het voorste vak! Vanaf hier vertel ik hieronder verder, anders wordt het een beetje onoverzichtelijk...
14:35. Zes en een half uur stond ons nog te wachten vóórdat de Peppers kwamen. Dus we gingen er maar bij zitten, beetje gepraat en vooral GEWACHT. Ik heb ooit van iemand (weet niet precies wie?) gehoord dat je 40% van je leven wacht. Alleen maar wachten, nou, nu wachtte we dus ook! Hoe dan ook, om 17:15 kwam het voorprogramma: Mickay Avalon. ( http://photos.imageevent.com/notorious/partytime/websize/mickey.jpg )
Hij kwam al met zijn middelvinger het podium op, dus het beloofde al niet veel goeds...
5 minuten later werd er al brood naar hem gegooid (en dat was maar goed ook!) en kwam hij met teksten als: ''50,000 people can't even hit my face?!?!'' en ook zoals: ''You guys play football, that's the reason why ya can't hit my face''. Dit leidde tot het feit dat hij echt letterlijk weg moest duiken voor het brood en de appels, en uiteindelijk het podium werd afgeboed! Hij ging het podium af na een hap van een naar hem gegooide appel te nemen en die toen in het publiek te gooien! Een geweldige aftocht, dus...
Later kwam ook Pretty Dirty Things, dit was al beter, maar lang niet zo goed als de Red Hot Chili Peppers natuurlijk! Hierna was het inmiddels al 20:00, dus nog maar drie kwartier te gaan tot RHCP! Spannend!!...
Eindelijk, het moment was aangebroken! Gitarist John Frusciante, basgitarist Michael Balzary (Flea) en drummer Chad Smith kwamen het podium op. Met een lekker Intro Jam opende zij het concert! Daarna kwam zanger Anthony Kiedis op met zijn mooie witte poncho en ze begonnen gelijk met '"Can't Stop!''. Een geweldig openingsnummer, dus. Bij een paar nummers (zoals Give It Away) werd er lekker gesprongen en lol gemaakt! Zeker 15 geweldige nummers en bijna twee uur later kwam de eind Jam alweer... Jammer dat het niet nog even n dagje doorging, ''but that's the way things goes''. Jaa, en na dit concert waren we natuurlijk gelijk thuis! Slechts het tegendeel was jammer genoeg waar...
Bussen waren geregeld voor de reis naar het station, maar het valt niet mee 50,000 mensen even snel te vervoeren. Dus, een uur later konden wij EINDELIJK in een bus stappen. Eenmaal op het station moesten we nog 45 minuten wachten, omdat we de voorlaatste trein gemist hadden. Eindelijk lekker in de trein, om 0:58. En toen waren we NOG niet in een wip thuis, want deze trein beloofde via Utrecht, Goude en Zoetermeer te rijden, maar weer, slechts het tegendeel was waar... Toen we hoorden dat we via Haarlem gingen, keken we naar buiten en zagen we...: Amsterdam ArenA. Dus wij dachten natuurlijk hooooly shit, dit gaat verkeerd! Blijkbaar was het stiekem zo gepland, want de treingozer riep om dat het eindstation Den Haag CS was. Een beetje opgelucht, maar geïrriteerd bleven we in de trein. Na 2 uur later in Haarlem aangekomen te zijn, moesten we naar het achterste deel van de trein, omdat het voorste ergens anders heen ging? We begrepen er niks van, maar deden wat ons gezegd werd. In het achterste deel hebben we alsnog 40 minuten gezeten voordat we EINDELIJK op Den Haag CS waren... Maar toen, toen waren we NOG NIET THUIS!!
Het was inmiddels 04:15 toen we eindelijk naar huis konden fietsen... Gelukkig geen fietsen gejat of politie tegengekomen (lichtloos, uiteraard), en toen kwamen we eindelijk thuis. 04:45 lag ik lekker in mijn bed en met de wekker op 07:30 staand sliep ik eindelijk...
Kortom, het was een GEWELDIGE dag, en los van het feit dat ik maar drie uur kon slapen in verband met veldwerk, was het alsnog een geslaagde dag! En dat op z'n minst... Enne, omdat ik nu moet leren voor Duits komt er (helaas) géén verslag van het veldwerk, maar dat was toch niet zo boeiend...
RHCP 4 life!
Gr, Gideon
P.S. vandaag in de krant las ik een recensie over de Peppers. Ze werden hier enorm afgekraakt en afgezeikt, dus heb ik besloten (zodra ik ergens tijd vind, ivm de pwweek) een ingezonden brief naar de krant te schrijven! Wens me maar succes, HA! Morgen weer een nieuwe dag, een nieuw blogspot!
Abonneren op:
Posts (Atom)